Bericht:

20:23 14-04-2017
No Mercy for a dead Miracle Marine like Colonel Jol.
De miraculeuze Midden-Oosten, skistok en Platzbauch van Overveen overlever weduwnaar met kind was bij leven en sterven niet kapot te krijgen!
Mirakelmarinier Klaas Jol alias Overste Sateh had ondanks zijn 42 jaren van elke dag weer een droevige herinnering toch ook weer een helder moment op Goede Vrijdag 1975.
Dat was weer even in de Engelse taal en letterkunde waar hij zo gek op was gebleven nadat hij daarvoor op zijn eindexamenlijst van 29 mei 1960 op zijn achttiende verjaardag een tien ( 10 ) voor had gekregen op zijn eindexamenlijst.
Daarom kon hij zo met de andere vrij briljante cijfers naar het Koninklijk Instituut voor de Marine om na de fysiek en psychische keuringen met zijn achten van zijn promotiejaar 1960 met de vervulling van de militaire dienstplicht het offer van hun leven aan hun Vaderland het Koninkrijk der Nederlanden te mogen schenken?
Maar zijn offer was toch vergeefs!
Zijn leven werd tot aan deze dag waarop precies 42 jaar geleden zijn vrouw overleed, die hem met haar laatste adem smeekte om te blijven leven voor hun zoontje toch één grote catastrofe!
Want ook bij het Rijk komt het er maar op één ding op aan!
Wie je ook bent of waar je ook heen gaat!
Het gaat om geld!
“When it comes to Honour & Blood & Offers & Truth & Nothing but the Truth in The Netherlands it all boils down to Money”!
Whoever you are!
Whatever you have achieved in life!
Except for the Royal Family!
For a Prince dying in the snow it goes without saying.
An S.O.S. for a prince at all times.
For a Marine like Klaas Jol it was however one bloody horrible story!
A story of Hell & Damnation for the rest of his life.
Even after he was crucified like Jesus in Norway!
And after his Wife died on the same day!
No Mercy for a dead Marine like Jol.
Is not that crazy?
17:40 14-04-2017
oud marinier
mariniers - qpo
05:26 10-04-2017
Klaas Jol
Je reactie is in afwachting van moderatie.
APRIL 10, 2017 @ 05:22
Verum omnia est.
Niemand zal het ooit precies kunnen bevatten wat ik voor pijn heb gevoeld behalve misschien mijn moeder en mijn meest naaste vriend Jan Scholing uit mijn laatste compagnie Jol Heroes.
Omdat hij mij had meegemaakt in het Lake District in een storm als een Vader voor mijn Kinderen in nood..
Niemand zal het ooit precies kunnen bevatten en doorgronden wat ik voor pijn heb gevoeld en wat er 38 jaren in mij is omgegaan nadat ik in Noorwegen op 14 december 1978 door een ondergeschikte marinier zo erbarmelijk werd doodgestoken en niemand ervan mocht weten van mijn generaal en latere heelmeesters.
Waarom zouden ze ook?
Het valt toch niet te bevatten dat ik bleef leven in de sneeuw in dichte mist over hoe het was gebeurd?
En waarom ik niet net als de tweede zoon van de koningin Beatrix prins Friso op skivakantie in Lech in Oostenrijk als vader met zijn vrouw Prinses Mabel en zijn beide kinderen meteen was doodgegaan?
Niemand in Nederland mocht dat ook weten van mijn generaal Dick Romijn ( R.I.P.).
De waarheid was al erg genoeg en zou de reputatie van het Korps Mariniers ernstig schaden!
Want er waren geen veiligheidsmaatregelen getroffen.
En zijn commandant lag dronken op bed in de Firdakazerne van Nordfjordeid zijn roes uit te slapen!
Dat kon de goede Korpsgeest niet verdragen.
Dat zou altijd aan de goede naam van het Korps Mariniers blijven knagen.
Een ongeluk komt nooit alleen!
Nog minder zou ook de generaal zelf mogen weten dat de skistok in mijn lichaam een paspoort naar de Vrijheid zou betekenen.
Een Vrijbrief naar een eeuwig Leven.
Een doekje voor het bloeden al die 38 jaren daarna.
Na ook de “vergeten” drain van Overveen.
Het verstand komt met de jaren.
Dat zal zelfs deze door schade en schande wijs geworden Orang Jol kunnen en nu wel moeten beamen!
10:06 04-04-2017
Als vrijwilliger van het NIMH ben ik belast met het beschrijven van fotocollecties van o.a. de Mariniers in Nederlands-Indie (collectie Hugo Wilmar). Op een van de foto's kom ik een foto van duiker 'Bill Kersemeyer' tijdens duikactiviteiten. In Maritiem Digitaal kom ik een verwijzing tegen aar de begrafenis van Mar. Korp. Kersemeyer, tijdens duiken om het leven gekomen, en dit is mogelijk dezefde (destijds in leven zijnde) persoon uit de collectie Hugo Wilmar. Het online archief van de Oorlogsgravenstichting bevat geen Kersemeyer, maar wel van Korporaal Neelis Kerssemeijer. Ik vermoed dat het in alle drie de gevallen om dezelfde persoon gaat. Bill Kersemeyer - Korp Kersemeyer - Korp Neelis Kerssemeijer. Wie heeft toegang tot de namenbestand van mariniers in Nederlands-Indie, en kan nagaan of de namen Kersemeyer en Kerssemeijer (meerdere) keren voorkomen, ook als duiker?
17:25 29-03-2017
L,s.
Met dit schrijven maak ik bekent: dat de 5 jaarlijkse W-coy reünie gehouden zal worden op zaterdag 2 september van 10:00 - 15:00 VBHKaz te Doorn.
Voor inschrijving via wcoyreunie2017@gmail.com
Details als welke bedrage inschrijfgeld (inclusief 2 drank, blauwe hap en lustrum present) evenals programma volgt later.

QPO
 
Ad
04:37 29-03-2017

Mijn broer Linze, ging als jongeling bij de Marine tot en met zijn tropenjaren pensioen.
Hij heeft vele zeeën bevaren, bij de Marine.
Inmiddels is hij al wat jaren geleden overleden.
Misschien mag hij ook op de inmemorium roller staan.
Vriendelijke groeten van MW. Joke Wiegman-van der Tuin
(Toevallig kwam ik uw web tegen!)
11:49 03-03-2017
Ben op zoek naar mariniers die in febr.1949 met de TABINTA naar Indië` voeren.In 1950 terug naar Holland met de Johan van Oldebarnevelt.
09:49 01-03-2017
Namens oud-marinier en Indië veteraan Henk v/d Bosch ben ik op zoek naar zijn oude dienstmaat Kees Vissee. Nu ong. 89 jaar en heeft gewoond in De Bilt.
14:52 23-02-2017
KMF
Kijk op FB
10:30 16-02-2017
Famous last words from the Miracle marinecolonel Klaas Jol.

Zelfs nu vlak bij de Poort van Petrus beland door chronisch gebrek aan nazorg voor zijn reeds in Noorwegen op 14 december 1978 bestaande 100 % lichamelijk invaliditeit, hulpbehoevendheid en arbeidsverlies blijft wonderwel de Mirakelmarinier van Scheveningen optimistisch en zegt:
“Ik ben blij dat ik mijn leven heb moeten opofferen voor één van mijn trouwe maten in nood geraakt bij een val in de mist in Noorwegen”.

En ik “Grâce-à-Dieu” nog zo lang mocht blijven leven te midden van mijn oude Korpsmakkers.
Zij zijn mij nog steeds na 38 jaren van veel pijn en leed op handen blijven dragen tot mijn tijd is gekomen.

Om hen die zijn gebleven eindelijk voor te mogen gaan naar ons eigen Marines Home op MOUNTAIN 1665.
16:38 10-02-2017
I.v.m. stamboomonderzoek(van mijn familie) ben ik op zoek naar Wim(mie) Kodde. Hij is (vanuit Barneveld?) verhuisd naar Den Helder en was daar Opleider/Instructeur duikboten. Hij is geboren in 1951 of 1953 en was de jongste van 6 kinderen (nog 5 oudere zussen, waarvan er 1 Mies en 1 Coby heette). Zijn vader (Willem) was hoofdbrigadier van politie in Voorthuizen, later verhuisd naar Barneveld. Zegt dit verhaal je iets of ken je Wim Kodde, neem dan aub contact met mij op. BVD!
10:41 07-02-2017
Ik zoek mijn vader D.J. Bunck, oud marinier en gediend in Soerabaja te Indonesië, waarschijnlijk tussen 1945- 1950. wie heeft hem gekend. en heeft u een foto van hem. A.U.B.bel me 0652499308
15:17 03-02-2017
Wij, de oud bemanningsleden van het Koninklijk Marine schip Hr. Ms. Overijssel, D 815 die tijdens de West reis van 14-09-1971 tot 13-05-1972 aan boord zaten zijn nog op zoek naar de overlijdingsdatums van de volgende mariniers die toen die tijd bij ons aan boord zaten n.l. de toenmalige:
Sergeant der mariniers J.A.P ( Joop ) Monnink ( met twee puntjes op de o );
Marinier der eerste klasse H. ( Hans ) Stokkel.
Gaarne uw bericht naar mijn E-mail adres.
Met vriendelijke groet,
Laurens H.M. van der Kraats
ex. KPLMACH. aan boord van de Hr. Ms. Overijssel, D 815
12:56 31-01-2017
Gespietste oud-majoor (61) wil geld van ministerie
Romana Abels − 02/06/04, 00:00
Klaas Jol gaat sinds 1978 als 'Overste Saté' door het leven. De oud-marinier werd bij een oefening in Noorwegen gespietst met een ski stok. Daarna was zowel zijn lichaam als zijn toekomst kapot. Nog steeds vecht Jol voor een letselschadevergoeding.

DEN HAAG - ,,Nu zorgen ze bij Defensie wél voor hun mensen. De familie van Dave Steensma (de Nederlandse militiar die onlangs omkwam in Irak - red.), die zal wel goede nazorg krijgen van Defensie. Maar het is niet altijd zo geweest. Ik vecht al vijfentwintig jaar voor erkenning van het leed dat mij is overkomen.'' Oud-marinier Klaas Jol zou willen dat zijn vroegere werkgever in zijn geval wat genereuzer was.

De toekomst bood prachtige vooruitzichten voor majoor Klaas Jol, opgeleid officier kikvorsman, paracommando, mountainleader, UDT Seal en koudweerspecialist. Hij zou generaal worden en wie weet wat hem daarna nog te wachten stond. Tot hij in 1978 bij een oefening in Noorwegen werd gespietst met een skistok van een van zijn maten.

Thuis, in zijn flat in Scheveningen, vertelt Jol: ,,Mijn ondergeschikte viel, vlak voor me. Ik liet me vallen, zodat ik niet over hem heen zou skiën. De man schrok en stak zijn stok uit. Dat ding doorboorde me van anus tot schouderblad.'' Ter illustratie haalt Jol eenzelfde stok uit de kast: een ouderwetse witte ski stok met een rozet vlak boven de punt. ,,Ik wist op het moment dat ik daar lag dat ik dood zou gaan.'' Maar Jol ging niet dood. Noorse artsen zaagden de stok in twintig kleine stukjes en wisten hem uit zijn lichaam te verwijderen.

Zijn herstel, hoewel de kans daarop volgens zijn artsen klein was, verliep spoedig. Maar terug in Nederland, bij een hersteloperatie in een marinehospitaal in Overveen, liep het mis. Zijn door de skistok al gemangelde buik infecteerde en sprong uit elkaar. De 61-jarige Klaas Jol zit nu verslagen thuis. Nog tot 1985 werkte hij voor Defensie, tot de pijn hem alsnog te veel werd. De laatste jaren vecht hij voor een schadeloosstelling.

Eind april kreeg hij een brief van zijn voormalige werkgever, het ministerie van defensie, dat die zijn claim afwijst. De afwijzing was een enorme deceptie. Klaas Jol dacht dat hij met behulp van rapporten van medisch specialisten zonneklaar had kunnen aantonen dat er destijds, in '79 in het militair hospitaal, kardinale fouten zijn gemaakt.

Defensie erkent wel fouten, maar vooral op het vlak van de psychische nazorg die Jol kreeg. ,,Mijn vader hoopte eigenlijk op een lint je op Koninginnedag'', verklaart zoon Robbert (31) de enorme teleurstelling.

De meest recente afwijzingsbrief was niet de eerste brief die Jol van Defensie kreeg. Sinds het moment dat hij werd afgekeurd vecht hij om de juiste invaliditeitsuitkering, onkostenvergoedingen, een vergoeding voor gederfde inkomsten en geluk. Maar erg genereus was de andere kant niet, vinden vader en zoon Jol.

Zo kreeg Jol in 1985 nog maar 70 procent van zijn laatst genoten salaris. De dokter had hem niet afgekeurd vanwege zijn lichamelijke gesteldheid na zijn ongeval, maar omdat hij psychisch in de war was. Hij zou het niet kunnen zetten dat hij geen generaal meer kon worden.

Jol: ,,Psychisch? Ik verging van de pijn!'' Het was de zoveelste mentale klap die hij te verduren kreeg. ,,Mijn vrouw was in 1976 overleden, ik had in mijn eentje de zorg voor onze zoon, die in '71 was geboren. We woonden in een duur huis. Dat kon ik daarna niet meer betalen. Ik heb het aan mijn broer Martin, de trainer van RKC Waalwijk, moeten verkopen. Mijn zoon werd zolang door mijn moeder opgevangen. Ik vertrok naar de Ardennen en leefde daar jaren in een caravan.''

Pas toen zoon Robbert in de jaren negentig bij toeval Gmelich Meijling, destijds staatssecretaris van defensie, ontmoette, kwam er schot in zijn zaak. Na een nieuwe berekening klom Jols arbeidsongschiktheidsuitkering tot 140 procent. ,,Wij zien dat als appreciatie van zijn traumatische klachten na het incident'', zegt de woordvoerder van justitie. Maar de nieuwe berekening gold pas vanaf 1989 en niet vanaf het moment dat Jol zijn ongeluk kreeg.

Defensie betaalde ook een reis naar Noorwegen met zijn vroegere maten om de dokters van toen te bedanken. Ze hebben zijn juridische kosten vergoed. Jol: ,,Maar ik heb al die jaren lang mijn eigen doktersrekeningen moeten betalen. Ik kon mijn zoon niet laten studeren. Ik heb hem niet op kunnen voeden omdat we ons huis kwijt waren. Nu zegt Defensie: stuur die doktersrekeningen maar op, dan betalen we die. Maar die heb ik toch niet meer? Waarom is het nou zo erg om gewoon een bedrag vast te stellen?''
18:38 29-01-2017
Hallo, mijn naam is Ilse Keeskamp,
Ik wil heel graag meer over mijn vader zijn diensttijd te weten komen.
1958 Korps Mariniers. Wie O wie kende hem...
Meer info nodig, stuur mij een berichtje.
Berichten: 16 t/m 30 van de 218.
Aantal pagina's: 15
Nieuwer1 [2] 3 4 5 6 7Ouder