Bericht:

10:30 16-02-2017
Famous last words from the Miracle marinecolonel Klaas Jol.

Zelfs nu vlak bij de Poort van Petrus beland door chronisch gebrek aan nazorg voor zijn reeds in Noorwegen op 14 december 1978 bestaande 100 % lichamelijk invaliditeit, hulpbehoevendheid en arbeidsverlies blijft wonderwel de Mirakelmarinier van Scheveningen optimistisch en zegt:
“Ik ben blij dat ik mijn leven heb moeten opofferen voor één van mijn trouwe maten in nood geraakt bij een val in de mist in Noorwegen”.

En ik “Grâce-à-Dieu” nog zo lang mocht blijven leven te midden van mijn oude Korpsmakkers.
Zij zijn mij nog steeds na 38 jaren van veel pijn en leed op handen blijven dragen tot mijn tijd is gekomen.

Om hen die zijn gebleven eindelijk voor te mogen gaan naar ons eigen Marines Home op MOUNTAIN 1665.
16:38 10-02-2017
I.v.m. stamboomonderzoek(van mijn familie) ben ik op zoek naar Wim(mie) Kodde. Hij is (vanuit Barneveld?) verhuisd naar Den Helder en was daar Opleider/Instructeur duikboten. Hij is geboren in 1951 of 1953 en was de jongste van 6 kinderen (nog 5 oudere zussen, waarvan er 1 Mies en 1 Coby heette). Zijn vader (Willem) was hoofdbrigadier van politie in Voorthuizen, later verhuisd naar Barneveld. Zegt dit verhaal je iets of ken je Wim Kodde, neem dan aub contact met mij op. BVD!
10:41 07-02-2017
Ik zoek mijn vader D.J. Bunck, oud marinier en gediend in Soerabaja te Indonesië, waarschijnlijk tussen 1945- 1950. wie heeft hem gekend. en heeft u een foto van hem. A.U.B.bel me 0652499308
15:17 03-02-2017
Wij, de oud bemanningsleden van het Koninklijk Marine schip Hr. Ms. Overijssel, D 815 die tijdens de West reis van 14-09-1971 tot 13-05-1972 aan boord zaten zijn nog op zoek naar de overlijdingsdatums van de volgende mariniers die toen die tijd bij ons aan boord zaten n.l. de toenmalige:
Sergeant der mariniers J.A.P ( Joop ) Monnink ( met twee puntjes op de o );
Marinier der eerste klasse H. ( Hans ) Stokkel.
Gaarne uw bericht naar mijn E-mail adres.
Met vriendelijke groet,
Laurens H.M. van der Kraats
ex. KPLMACH. aan boord van de Hr. Ms. Overijssel, D 815
12:56 31-01-2017
Gespietste oud-majoor (61) wil geld van ministerie
Romana Abels − 02/06/04, 00:00
Klaas Jol gaat sinds 1978 als 'Overste Saté' door het leven. De oud-marinier werd bij een oefening in Noorwegen gespietst met een ski stok. Daarna was zowel zijn lichaam als zijn toekomst kapot. Nog steeds vecht Jol voor een letselschadevergoeding.

DEN HAAG - ,,Nu zorgen ze bij Defensie wél voor hun mensen. De familie van Dave Steensma (de Nederlandse militiar die onlangs omkwam in Irak - red.), die zal wel goede nazorg krijgen van Defensie. Maar het is niet altijd zo geweest. Ik vecht al vijfentwintig jaar voor erkenning van het leed dat mij is overkomen.'' Oud-marinier Klaas Jol zou willen dat zijn vroegere werkgever in zijn geval wat genereuzer was.

De toekomst bood prachtige vooruitzichten voor majoor Klaas Jol, opgeleid officier kikvorsman, paracommando, mountainleader, UDT Seal en koudweerspecialist. Hij zou generaal worden en wie weet wat hem daarna nog te wachten stond. Tot hij in 1978 bij een oefening in Noorwegen werd gespietst met een skistok van een van zijn maten.

Thuis, in zijn flat in Scheveningen, vertelt Jol: ,,Mijn ondergeschikte viel, vlak voor me. Ik liet me vallen, zodat ik niet over hem heen zou skiën. De man schrok en stak zijn stok uit. Dat ding doorboorde me van anus tot schouderblad.'' Ter illustratie haalt Jol eenzelfde stok uit de kast: een ouderwetse witte ski stok met een rozet vlak boven de punt. ,,Ik wist op het moment dat ik daar lag dat ik dood zou gaan.'' Maar Jol ging niet dood. Noorse artsen zaagden de stok in twintig kleine stukjes en wisten hem uit zijn lichaam te verwijderen.

Zijn herstel, hoewel de kans daarop volgens zijn artsen klein was, verliep spoedig. Maar terug in Nederland, bij een hersteloperatie in een marinehospitaal in Overveen, liep het mis. Zijn door de skistok al gemangelde buik infecteerde en sprong uit elkaar. De 61-jarige Klaas Jol zit nu verslagen thuis. Nog tot 1985 werkte hij voor Defensie, tot de pijn hem alsnog te veel werd. De laatste jaren vecht hij voor een schadeloosstelling.

Eind april kreeg hij een brief van zijn voormalige werkgever, het ministerie van defensie, dat die zijn claim afwijst. De afwijzing was een enorme deceptie. Klaas Jol dacht dat hij met behulp van rapporten van medisch specialisten zonneklaar had kunnen aantonen dat er destijds, in '79 in het militair hospitaal, kardinale fouten zijn gemaakt.

Defensie erkent wel fouten, maar vooral op het vlak van de psychische nazorg die Jol kreeg. ,,Mijn vader hoopte eigenlijk op een lint je op Koninginnedag'', verklaart zoon Robbert (31) de enorme teleurstelling.

De meest recente afwijzingsbrief was niet de eerste brief die Jol van Defensie kreeg. Sinds het moment dat hij werd afgekeurd vecht hij om de juiste invaliditeitsuitkering, onkostenvergoedingen, een vergoeding voor gederfde inkomsten en geluk. Maar erg genereus was de andere kant niet, vinden vader en zoon Jol.

Zo kreeg Jol in 1985 nog maar 70 procent van zijn laatst genoten salaris. De dokter had hem niet afgekeurd vanwege zijn lichamelijke gesteldheid na zijn ongeval, maar omdat hij psychisch in de war was. Hij zou het niet kunnen zetten dat hij geen generaal meer kon worden.

Jol: ,,Psychisch? Ik verging van de pijn!'' Het was de zoveelste mentale klap die hij te verduren kreeg. ,,Mijn vrouw was in 1976 overleden, ik had in mijn eentje de zorg voor onze zoon, die in '71 was geboren. We woonden in een duur huis. Dat kon ik daarna niet meer betalen. Ik heb het aan mijn broer Martin, de trainer van RKC Waalwijk, moeten verkopen. Mijn zoon werd zolang door mijn moeder opgevangen. Ik vertrok naar de Ardennen en leefde daar jaren in een caravan.''

Pas toen zoon Robbert in de jaren negentig bij toeval Gmelich Meijling, destijds staatssecretaris van defensie, ontmoette, kwam er schot in zijn zaak. Na een nieuwe berekening klom Jols arbeidsongschiktheidsuitkering tot 140 procent. ,,Wij zien dat als appreciatie van zijn traumatische klachten na het incident'', zegt de woordvoerder van justitie. Maar de nieuwe berekening gold pas vanaf 1989 en niet vanaf het moment dat Jol zijn ongeluk kreeg.

Defensie betaalde ook een reis naar Noorwegen met zijn vroegere maten om de dokters van toen te bedanken. Ze hebben zijn juridische kosten vergoed. Jol: ,,Maar ik heb al die jaren lang mijn eigen doktersrekeningen moeten betalen. Ik kon mijn zoon niet laten studeren. Ik heb hem niet op kunnen voeden omdat we ons huis kwijt waren. Nu zegt Defensie: stuur die doktersrekeningen maar op, dan betalen we die. Maar die heb ik toch niet meer? Waarom is het nou zo erg om gewoon een bedrag vast te stellen?''
18:38 29-01-2017
Hallo, mijn naam is Ilse Keeskamp,
Ik wil heel graag meer over mijn vader zijn diensttijd te weten komen.
1958 Korps Mariniers. Wie O wie kende hem...
Meer info nodig, stuur mij een berichtje.
17:05 23-01-2017
IMC
Evenementen IDG Marinier Commando - 2017

Contactdag en Algemene Ledenvergadering 28 januari - Cothen
 
Ad
13:34 21-01-2017
Het laatste geding bij de Rechtbank Nederland moet tot Eerherstel Overste Jol leiden.
Klaas Jol moest voor zijn zoon blijven zorgen!
Dat had hij zijn stervende vrouw gezworen.
Requiem van Klaas Jol bij leven en sterven een gewone Mirakelmarinier, die correct behandeld wilde worden omdat hij zijn leven aan zijn Vaderland had geschonken in Noorwegen.
Na het overlijden van mijn vrouw op Goede Vrijdag 1975 alweer bijna 42 jaren geleden moest ik alleen met mijn eigen moeder voor mijn zoontje Robbert zorgen.
Robbert was toen twee jaar en is op derd Kerstdag alwer 44 jaar oud geworden.
Hem gaat het nu eindelijk weer goed.
We hebben slechte tijden moeten beleven.
Daar heeft mijn dierbare moeder en familie ook ernstig onder geleden.
Zij is door mijn tegenspoed ook veel te vroeg overleden.
Zij had door de bijzonder slechte financiële nazorg van Defensie en de totale tegenwerking van mijn eigen marineartsen voor haar tweede zoon met mij en Robbert grote zorgen op zich moeten laden.
Dat kon zij net als Robbert en ik maar slecht verwerken.
Het viel ons ook niet mee om zovele malen de deurwaarder voor de deur te zien staan "In Naam der Koningin" en kortgeleden weer en dit komende jaar 2017 weer "In Naam der Koning"!
Dat ik mijn schulden weer zie oplopen tot vijf ton om in mijn petiterige twee kamer flatje aan zee te kunnen blijven wonen.
Het liefst zou ik nu voor de laatste keer vluchten mijn mausoleum in!
Maar mijn hondje Binkie wil niet mee.
Mijn moeder is maar net 76 jaar oud geworden.
Die leeftijd moet voor mij ook een mijlpaal zijn met een holle skistok door mijn lichaam in Noorwegen op 14 december 1978.
Daarom zal ik binnenkort de Rechtbank 's-Gravenhage voor de laatste maal mijn skistok aanbieden en Nederland met mijn Medisch Dossier aantonen, dat ik Recht heb op Parkeervergunningen op de Heilige Grond van mijn Vaderland.
En op meer ruimhartige compensaties voor mijn verloren gezondheid, loopbaan, potentie en 38 verloren jaren met mijn zoon om in vrede verder te leven na mijn traumatisch skiongeval in Noorwegen op 14 december 1978!
Prinses Beatrix zal dat zeker begrijpen nadat zij mij op 1 oktober 1982 nog met mijn laatste krachten had bevorderd tot Luitenant-kolonel der Mariniers.
Kort daarop werd ik weer in het Marine Hospitaal Overveen opgenomen nadat de fysieke en psychische klachten van ook de verkeerde opname in Overveen bij terugkeer uit Noorwegen op 29 december 1982 mij teveel werden.
Ik ben nog steeds een hele sterke marinier Klaas Jol alias Overste Sateh, maar geloof me?
Niemand anders dan Klaas Jol kon ooit zo'n skistok overleven zonder schade op te lopen.
Ik kon zo door vluchten voor mijn Korpscommandant Dick Romijn naar mijn vrouw!
Maar helaas heeft God zelf daar een stokje voor gestoken.
God zelf moet mij hebben teruggehaald omdat ik nog voor mijn zoon moest zorgen al die moeilijke jaren zonder smartengelden en schadevergoedingen..
En nu nog voor mijn trouwe makkers, die best een steuntje in de rug kunnen gebruiken.
Ze mogen bij mij komen rusten bij het houten Noorse Kerkje waar ik eeuwig over hen de Wacht zal houden.
Na mijn laatst beroep op Rechtvaardigheid zit mijn taak zit er dus op.
En ga ik voor mijn maten in nood of gewoon goed gezond zorgen op onze eigen grond.
Ik zal dan mijn dure eed gestand hebben gedaan.
"Lieve schat, ga nu maar heen. Ik zal voor ons kindje zorgen".
20:05 11-01-2017
Hallo, mijn naam is Diane Visser en ik ben een dochter van Gerrit Visser een marinier in hart en nieren. Helaas heb ik hem zelf niet mogen kennen, hij is in 1985 aan de gevolgen van kanker overleden. Nu ik zelf onlangs moeder ben geworden, ben ik eigenlijk meer nieuwsgierig geworden naar mijn vader. Wie heeft hem gekend en zou mij wat over hem willen vertellen?
Alvast heel erg bedankt! Vriendelijke groet, Diane
15:32 29-12-2016
Hoi! Mijn naam is Puck Houben. Met kerst ben ik samen met mijn opa en oma gaan wandelen. We kwamen aan de praat over mijn opa’s verleden. Hij had het vooral over een oude vriend die hij heeft leren kennen tijdens de reis naar Agadir (toen heeft een aardbeving plaatsgevonden in Agadir) rond 1960 in een onderzeeër. Die wilde hij nog graag eens spreken. Hij zou Nico van Tiggelen (of Tigelen) hebben geheten, in die tijd wonende in Amsterdam en twee jaar ouder als mijn opa (dan zou hij nu 79 jaar zijn en in 1937 zijn geboren). Hij zou in die tijd zijn militaire dienstplicht vervullen of zelfs beroepsmarinier zijn geweest volgens mijn opa. Mijn vraag is of iemand meer informatie heeft over Nico van Tiggelen en of diegene misschien contactgegevens heeft van familieleden van meneer Van Tiggelen?
22:51 24-10-2016
Mijn vader Jacobus Johannes (Koos) Zitman uit Leiden heeft bij het Korps Mariniers gediend in Suriname van 1951 tot 1953. Is er iemand die hem heeft gekend? Graag contact met mij opnemen via email adres jokezitman@gmail.com.
14:58 19-10-2016
Ik heb in 1968 een serie zwart wit foto's gemaakt (met een oud Agfa boxje !) van korpsmaten die die dag werkten in de keuken aan de zijkant van de van Ghent kazerne in Rotterdam. Heb ze achtergelaten bij een van de maten die op de foto's stonden maar ze nooit terug gekregen. We zijn heel wat jaren verder maar wie weet komen ze nog een keer boven water ?.
08:43 12-10-2016
Mocht er interesse zijn voor een paracord armband van marinier commando. Deze Zijn verkrijgbaar in de webshop www.stoerbracelets.com
Mvg Edwin
18:16 29-09-2016
LS: mijn oom, Cecil Versteegh (indische jongen) diende in de veertiger en/of vijftiger jaren, voor zijn emigratie naar Brazilie bij de mariniers. Hij is een paar jaar geleden, terug in Nederland - Gorinchem - wonend overleden. Ik hoop dat dat bericht wel goed bij jullie aangekomen is?
De familie weet dat hij op oorlogsmissie(s) is geweest. Maar niet in welk conflict. Hij had altijd mooie grappen over zijn mariniers-verleden. En over het feit dat ze altijd "elkaars back hebben". Zelfs in Brazilie waar ze elkaar optrommelden om kameraden uit de puree te helpen. Maar verder was hij zeer gesloten: over het "harde" werk, liet hij niks los. Kunt u nagaan of hij in uw veteranen-bestand staat/stond? Ik zou namelijk graag zorgen voor een post t.b.v. uw "in memoriam" lijst. En kunt u mensen achterhalen die hem mogelijk nog gekend hebben? Zodat de familie iets meer info heeft? Ik heb een foto van uit begin tachtiger jaren, maar kan alleen een url bijsluiten. Hoe kan ik die als pdf aan u mailen? Bij voorbaat dank, Thessa Eekhout.
21:30 23-09-2016
Te koop het groot wapenschild van het Korps Mariniers.Afm:85cm hoog,70cm breed.Verguld met 23,75karaat bladgoud in nieuwstaat.Voor meer info mail.
Berichten: 1 t/m 15 van de 194.
Aantal pagina's: 13
[1] 2 3 4 5 6 7Ouder