Bericht:

21:03 18-07-2017
Mooi omschreven verhaal. Respect voor je inzet. QPO
20:00 15-07-2017
Afzender:
H.Macmootry - dinsdag, 14 juni 2016 om 23:04
John,Bedankt ik heb het gevonden en gelezen, mocht er weer een ofander "oelewapper" langs komen, dan stuur je ze maar door ikben absoluut niet benauwd om over alle onderwerpen in jouwSITE van gedachten te wisselen met welke deskundige dan ook! Alles wat in jouw SITE staat zijn gebeurtenissen die daadwerkelijkhebben plaatsgevonden beschreven in een prettige verhaaltrantvoor Mariniers door een Marinier, in elk geval door een absoluteinsider, die zeker weet waarover hij het heeft en de gebeurtenis-sen aan de lijve heeft ervaren. Het is Korpsgeschiedenis, doorjou verteld John vanuit een trotse en verbeten overtuiging! Ikbekijk jouw SITE dan ook altijd met bewondering en respect, ik ben trots John dan jij mij jouw vriend wilt noemen. In 1956 kwamen wij samen bij het Korps Mariniers, Indische Jon-gens in één opleidingseenheid, wij reageerden als jonge honden,lichtzinnig, wij voelden ons altijd direct uitgedaagd en kloppartijzagen wij als puur avontuur. Jij was al Veteraan John, jij had al deelgenomen aan acties in het voormalig Nederlands Oost Indië jij had de "Orde en Vrede kruis" op je borst en de meesten van ons - vooral ik - keken naar je op en luisterden naar je, jij kendedus klappen van de zweep in de militaire dienst. Wanneer jij ons toen niet "afremde" en in het gareel trok hadden velen van ons hun carrière bij het Korps Mariniers zeker nooit voleindigd. Er wordt daar nooit meer over gesproken, maar het is wel in onze harten gegrift, John wij zijn Mariniers wij vergeten niets ............ !Met gevoelens van genegenheid en respect, Hannes.
05:26 06-07-2017
Walther Van Alphen
Jammer kon er niet bij zijn, had te veel te doen en geen zin om weer een keer naar nl te vliegen. Maar leuk om weer bekende koppen te zien.

W
10:48 23-06-2017
PA3GLH - Rinus
My last 20 QSO - PA3GLH

My last 20 QSO - PA3GLH
13:13 19-06-2017
That's what friends are for!
But for our real Jolly Marines it means a great deal more!
This is what our friend Big John wrote to me yesterday.
Beste Klaas,
De positieve reacties op je schilderij via Facebook zijn niet van de lucht.
Het is mooi dat al die maten jou op deze manier weer zien zoals je was bij ons.
Dat was en is ook altijd mijn bedoeling geweest, ook bij dat vorige schilderij alweer wat jaren geleden in De Poentjak..
Je bent en blijft een van de markantste officieren van jouw tijd, zo niet de markantste.
Dat alles is zo overwoekerd geraakt door het ski-ongeluk en het ellenlange en diepe spoor dat het dienstongeval in jouw leven heeft achtergelaten.
Dit schilderij mag jou een beetje terug brengen in die tijd daarvoor als en zover je daar even behoefte aan hebt.
Ik begrijp heel goed dat een diepe verbittering bezit van jou heeft genomen om alles wat je is overkomen en aangedaan het hoofd te blijven bieden al die nare 38 jaren daarna.
En toch, als ik jouw levenspad vergelijk met het mijne bij het Korps, dan heb je onzegbaar veel meer bereikt en vooral betekend voor de maten dan mijn kronkelpaden waar mijn korpstijd mee gelardeerd was.
Ik kijk er niet met heel veel voldoening maar nu wel met enige opluchting op terug.
Nu ik voor jou toch veel heb mogen betekenen samen met vele andere trouw gebleven mariniers.
Zoals je mij altijd weer onder mijn neus drukt!
Altijd hoop ik daarom ondanks de nog steeds "gretige" tegenwerking van Defensie Personeel nog op een respectabele vorm van verzoening met het verleden speciaal voor jou.
Niet omdat een ieder die jou heeft bedrogen dat heeft verdiend, maar omdat jij het wel zou verdienen om waar dan ook Qua Patet Orbis, indien mogelijk, nog wat levensgeluk te kennen.
Defensieminister Hennis is ook niet helemaal blind en moet toch ook inzien, dat er na Noorwegen op 14 december 1978 en na de "Platzbauch" in Overveen door pure onkunde der artsen een heel diep gapende afgrond is blijven liggen.
Want als 'ze' je nog dieper doen wegzinken in het fiscaal moeras en jou ook nog dat beetje hoop op een nette schikking blijven ontnemen door "Onze Korpsmakker Klaas Jol alias Overste Sateh" in de Doofpot durven blijven bewaren?
Dan nemen ze niet alleen jou maar ook ons en heel Nederland echt alles af wat jij in 57 jaar hebt weten op te bouwen aan zuivere "Honour Codes" bij het Korps Mariniers.
Als Onze Zeesoldaat voor wie Qua Patet Orbis geen berg te hoog was, geen zee te diep ging en geen moeite te veel was om ons het voorbeeld te blijven geven.
Zelfs nadat je al te zwaar gekwetst was om goed leiding te kunnen geven.
Je zei altijd nog: "Anything to make our boys happy enough to stay on the Battlefield and die with us".
Ik hoop dat je het goedkeurt dat ik dit aan onze "echte" maten overbreng, old boy.
 
Ad
13:21 16-06-2017
Mooie serie Rinus.... knarren en acrobaten
09:30 06-06-2017
Longrange Jo
Mooie site mannen QPO
14:57 02-06-2017
Een mooie site, brengt mij weer terug naar een fantastische tijd. Treurig om te lezen dat een aantal oud collega's al zijn heen gegaan.

485344
1974 - 1980
19:58 13-05-2017
KMF
MARINIERS VERHALEN EN ANEKDOTES
Van Deta-boy tot Marinier
Van Burger tot Marinier……

In Manokwari moet ik me melden in het Marinierskamp bij de Officier van Administratie (meneer Balljui). Daar kregen we de reis opdracht om per Catalina naar Biak af te reizen. De Cat was volgeladen met groenten en fruit uit Manokwari. Tijdens de reis zag ik de stuur kabels zo voor mijn neus heen en weer gaan, en wat was het koud onderweg.

Op Boroekoe aangekomen gingen we per DAF truck naar het kamp, op de base onder aan de ridge. De eerste dag al “Baris Tempeh”, achter elkaar lopen naar de kapper, naar de foerier, naar alle kantoren, dan naar de ziekenboeg. Ademhalen, geklop op je lichaam, gebukt gaan staan en dokter, hij “kijk achterin”. Tegen mij zegt hij: “Goed Voor aardbeien”, daarna bloed afnemen en door naar de “hersenentest”. De dokter laat veel platen zien met inkt afdrukken die seksistisch uitzagen en wij zeggen met een stalen gezicht; “een vlinder”, “een boot”. Eén keer bijna verkeerd gezegd en hij vraagt opnieuw. “Multiple choice” raden, als niet A, als niet B, wat is het dan? Als je slim bent, dan zeg je C. Maar sommigen “nambeng” (eigenwijs) en zeggen B. Tegelijk “eruit”, afgekeurd. Grote namen, als Beeldsnijder van de Comptabiliteitsschool en HBS, allemaal naar huis gestuurd. Dus wij, de anderen, lachen dom en zeggen: “Onze school, HS School, afkorting van Hollandse Chinese school. “OK”, zegt de Sergeant (vroeger kon hij zelf niet meekomen op de lagere school, maar is nu wel SERGEANT). Hij vraagt mij: “Wat zijn de twee gelukkigste jaren in je leven?” ..... Mijn antwoord: “In de tweede klas, Sergeant”. En toen kon ik de helm opzetten en de Dungarees met leggings aandoen. Hiervoor echter moesten we eerst in burgerpak voor het commandements gebouw aantreden. Eén voor één werd de naam afgeroepen en ik weet nog dat ongeveer 1500 uur Nieuw-Guinea tijd, ik mijn handtekening zette (27 jaar later zette ik weer een handtekening, maar dan voor mijn ontslag) voor de tijdsduur van 6 jaar. Kon daarna weer naar buiten en moest wachten op de volgende die in de gelederen aanschoof. Kolonel Honig kwam er aan en hij had een paar ogen, die dwars door je heen keken. Voelde tenminste in mijn achterhoofd “kejoetketjoet”. Hij vroeg aan mij wie ik was en ik antwoordde: "Bruininga, meneer” en zo ging hij het rijtje langs tot dat hij bij Hannes MacMootry kwam. Deze sprong in de houding en zei: “Marinier 3, MacMootry, Kolonel".

Nou kregen we direct niks anders dan piepjes..... te horen. “Jullie zijn piep, piep, piep....., vergeet dat piep, piep, piep..... niet, er is er maar één piep, piep, piep....., die weet wat hij heeft gedaan, piep, piep, piep....., kwam als burger in het gebouw en kwam er als piep, piep, piep..... Marinier uit piep, piep, piep.....piep. Nou we hebben het geweten en in de barak hebben we daarna de planken onder het matras van MacMootry weggehaald. Piep, piep, piep..... piep, maar deze Hannes MacMootry was een Marinier in hart en nieren. Loyaal naar boven, maar vooral ook naar beneden. Later auteur van het boek "In dienst bij het Korps Mariniers” (27,50 Euro bij de boekhandel.........

Wij worden echte Mariniers.... denken wij..!!
John Bruininga
08:09 02-05-2017
Klaas Jol
MEI 2, 2017 @ 08:05
Nederland is een bijzonder land.
We herdenken de Gevallenen met tranen in de ogen.

Maar de nog levende vaak geheel onschuldige slachtoffers van de vele verschrikkingen op hun weg door het leven en puur onrecht door de staat zelf bedreven?

Worden het liefst vergeten!

Memento Mori geldt niet voor diegenen, die het land in diskrediet kunnen brengen en ook nog geld moeten kosten.
Daar moet Justitie voor zorgen.
Dan worden anders de Media gekortwiekt!

Genade geldt niet voor de Naamlozen in nood geraakt door overmacht.
Men wil het liefst Onze Gevallenen herdenken met pijn in het hart
voor de armen!
Niet met haat in de ogen en een lege portemonnaie voor de meer gelukkigen in het mooie Vaderland.

Daar is alles mee gezegd……….ook op Doden Dag 2017.
Qua Patet Orbis waar wij mariniers vielen voor het Vaderland met onze laatste bede tot God.
“Onze Vader, laat mij veilig thuiskomen”.

Klaas Jol, Majoor der Mariniers,marinenummer 02125.
14 december 1978, “gekruisigd in Noorwegen……
Maar bleef leven…..
Grâce -à-Dieu.
Want Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven.
14:44 26-04-2017
Beste meneer/mevrouw,

Mijn complimenten voor jullie site. Ik was benieuwd of mijn wijlen vader Willem Peperkamp in memoriam er ook bij stond. Helaas is dit niet het geval.Hij heeft bij het Korps gediend en heeft een uitvaart met Last Post gespeeld door een marinier uit de v Ghentkz.en 6 COM om de kist en toespraken van oud gedienden Kol.b.d. S,J,Hameete en Kap.b.d. W. Elgers.

Ik zou het fijn vinden als mijn vader er ook bij kan worden genoemd. Ik kan u evt. foto's sturen.

Met vriendelijke groet,

Monique Middeldorp-Peperkamp
07:23 18-04-2017
KMF
COM Reunie omgeven met sport en spel - 2017 10 juni VBHKAZ DOORN
20:23 14-04-2017
No Mercy for a dead Miracle Marine like Colonel Jol.
De miraculeuze Midden-Oosten, skistok en Platzbauch van Overveen overlever weduwnaar met kind was bij leven en sterven niet kapot te krijgen!
Mirakelmarinier Klaas Jol alias Overste Sateh had ondanks zijn 42 jaren van elke dag weer een droevige herinnering toch ook weer een helder moment op Goede Vrijdag 1975.
Dat was weer even in de Engelse taal en letterkunde waar hij zo gek op was gebleven nadat hij daarvoor op zijn eindexamenlijst van 29 mei 1960 op zijn achttiende verjaardag een tien ( 10 ) voor had gekregen op zijn eindexamenlijst.
Daarom kon hij zo met de andere vrij briljante cijfers naar het Koninklijk Instituut voor de Marine om na de fysiek en psychische keuringen met zijn achten van zijn promotiejaar 1960 met de vervulling van de militaire dienstplicht het offer van hun leven aan hun Vaderland het Koninkrijk der Nederlanden te mogen schenken?
Maar zijn offer was toch vergeefs!
Zijn leven werd tot aan deze dag waarop precies 42 jaar geleden zijn vrouw overleed, die hem met haar laatste adem smeekte om te blijven leven voor hun zoontje toch één grote catastrofe!
Want ook bij het Rijk komt het er maar op één ding op aan!
Wie je ook bent of waar je ook heen gaat!
Het gaat om geld!
“When it comes to Honour & Blood & Offers & Truth & Nothing but the Truth in The Netherlands it all boils down to Money”!
Whoever you are!
Whatever you have achieved in life!
Except for the Royal Family!
For a Prince dying in the snow it goes without saying.
An S.O.S. for a prince at all times.
For a Marine like Klaas Jol it was however one bloody horrible story!
A story of Hell & Damnation for the rest of his life.
Even after he was crucified like Jesus in Norway!
And after his Wife died on the same day!
No Mercy for a dead Marine like Jol.
Is not that crazy?
17:40 14-04-2017
oud marinier
mariniers - qpo
05:26 10-04-2017
Klaas Jol
Je reactie is in afwachting van moderatie.
APRIL 10, 2017 @ 05:22
Verum omnia est.
Niemand zal het ooit precies kunnen bevatten wat ik voor pijn heb gevoeld behalve misschien mijn moeder en mijn meest naaste vriend Jan Scholing uit mijn laatste compagnie Jol Heroes.
Omdat hij mij had meegemaakt in het Lake District in een storm als een Vader voor mijn Kinderen in nood..
Niemand zal het ooit precies kunnen bevatten en doorgronden wat ik voor pijn heb gevoeld en wat er 38 jaren in mij is omgegaan nadat ik in Noorwegen op 14 december 1978 door een ondergeschikte marinier zo erbarmelijk werd doodgestoken en niemand ervan mocht weten van mijn generaal en latere heelmeesters.
Waarom zouden ze ook?
Het valt toch niet te bevatten dat ik bleef leven in de sneeuw in dichte mist over hoe het was gebeurd?
En waarom ik niet net als de tweede zoon van de koningin Beatrix prins Friso op skivakantie in Lech in Oostenrijk als vader met zijn vrouw Prinses Mabel en zijn beide kinderen meteen was doodgegaan?
Niemand in Nederland mocht dat ook weten van mijn generaal Dick Romijn ( R.I.P.).
De waarheid was al erg genoeg en zou de reputatie van het Korps Mariniers ernstig schaden!
Want er waren geen veiligheidsmaatregelen getroffen.
En zijn commandant lag dronken op bed in de Firdakazerne van Nordfjordeid zijn roes uit te slapen!
Dat kon de goede Korpsgeest niet verdragen.
Dat zou altijd aan de goede naam van het Korps Mariniers blijven knagen.
Een ongeluk komt nooit alleen!
Nog minder zou ook de generaal zelf mogen weten dat de skistok in mijn lichaam een paspoort naar de Vrijheid zou betekenen.
Een Vrijbrief naar een eeuwig Leven.
Een doekje voor het bloeden al die 38 jaren daarna.
Na ook de “vergeten” drain van Overveen.
Het verstand komt met de jaren.
Dat zal zelfs deze door schade en schande wijs geworden Orang Jol kunnen en nu wel moeten beamen!
Berichten: 1 t/m 15 van de 218.
Aantal pagina's: 15
[1] 2 3 4 5 6 7Ouder